7 listopada 100. rocznica urodzin ALBERTA CAMUS (1913-1960) francuskiego pisarza, eseisty i publicysty, laureata Nagrody Nobla w 1957 roku. Studiował filozofię i historię kultury antycznej. Jeden z głównych przedstawicieli egzystencjalizmu. Był założycielem i redaktorem naczelnym pisma “Combat”, w którym dawał wyraz swojemu zaangażowaniu w debaty dotyczące biedy, problemu wojen czy kary śmierci. Poglądy Camusa ewoluowały od postawy buntu, absurdu istnienia do głębokiego humanizmu i poczucia solidarności ze wspólnotą ludzką. Autor m.in. esejów: Dwie strony tego samego (1937), Zaślubiny (1938), Mit Syzyfa (1942); dramatów: Nieporozumienie (1944), Stan oblężenia (1948), Dżuma (1947, wyd. pol. 1957); powieści: Upadek (1956, wyd. pol. 1957), Pierwszy człowiek (nieukończona autobiograficzna powieść 1944, wyd. pol. 1995).
9 listopada 195. rocznica urodzin IWANA SIERGIEJEWICZA TURGIENIEWA (1818-1883) rosyjskiego pisarza, jednego z głównych przedstawicieli rosyjskiego realizmu. Studiował na wydziałach filozoficzno-historycznych w Moskwie i Petersburgu oraz w latach 1838-1841 na uniwersytecie w Berlinie. Był zdeklarowanym przeciwnikiem pańszczyzny. Spędzał wiele lat za granicą z powodu niechęci do panujących stosunków politycznych w Rosji. W swoich dziełach ukazywał życie chłopów pańszczyźnianych gdzie zawarł elementy krytyki konserwatywnej szlachty. Napisał m.in. zbióre opowiadań: Zapiski myśliwego (1852, 1. wyd. pol. pt. Pamiętniki myśliwca 1880); dramaty: Miesiąc na wsi (1855, wyd. pol. 1951), Szlacheckie gniazdo (1859, wyd. pol. 1886); powieści: W przededniu (1860, wyd. pol. 1871), Ojcowie i dzieci (1862, wyd. pol. 1871), Dym (1867, wyd. pol. 1871), Nowizna (1877, wyd. pol. 1877).
14 listopada 135. rocznica urodzin LEOPOLDA STAFFA (1878-1957) polskiego, dramatopisarza, poety, tłumacza. Studiował prawo, filozofię, romanistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Od 1933 roku był wiceprezesem Polskiej Akademii Literatury. Otrzymał nagrodę polskiego Pen Clubu w 1948 roku i dwukrotnie państwową nagrodę literacką w 1951 i 1955 roku. Stałe motywy poezji Staffa to kontemplacja urody świata, melancholijna refleksja nad przemijaniem miłością, tęsknotą. W jego twórczości figurują wiersze opisujące doświadczenie I wojny światowej, jako bolesny lecz konieczny przełom, po którym ludzkość musi się odrodzić. Autor m.in. poezji: Sny o potędze (1901), Mistrz Twardowski (1902), Dzień duszy (1903), Uśmiechy godzin (1901), W cieniu miecza (1911), Łabędź i lira (1914); dramatów: Skarb (1904), Igrzysko (1909), Wawrzyny (1912).
20 listopada 15. rocznica śmierci MARIANA BRANDYSA (1912-1998) publicysty, pisarza historycznego. Pochodził z mieszczańskiej zasymilowanej rodziny żydowskiej. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W 1939 roku uczestnik kampanii wrześniowej gdzie został odznaczony Krzyżem Walecznych. Kilkakrotnie wyjeżdżał za granicę jako korespondent prasowy i reporter. W 1974 roku otrzymał nagrodę państwową pierwszego stopnia. W swoich książkach i esejach ważne wydarzenia historyczne przedstawiał przez pryzmat losów jednostek, ich postaw i życiowych wyborów. Napisał m.in. Dom odzyskanego dzieciństwa (1953), Wyprawa do Arteku (1953), Śladami Stasia i Nel (1961), O królach i kapuście (1959), Nieznany książę Poniatowski (1960), Kłopoty z panią Walewską (1969), Moje przygody z historią (Londyn 1981), Moje przygody z wojskiem (Londyn 1992).
20 listopada 155. rocznica urodzin SELMY LAGERLÖF (1858-1940) szwedzkiej pisarki, laureatki Nagrody Nobla w 1909 roku. Była członkinią Akademii Szwedzkiej jako pierwsza kobieta w historii tej instytucji. W 1890 roku otrzymała nagrodę pisma “Idun” za początkowe rozdziały powieści Gösta Berling (1891, wyd. pol. 1905). W twórczości literackiej łączyła realizm i fantastyczność w uniwersalnej formie legendy. Jej powieści przesyca głęboko humanistyczne przesłanie. Autorka m.in. Związki niewidzialne (1894, wyd. pol. 1912), Legendy Chrystusowe (1904, wyd. pol. 1905), Cudowna podróż (1906-07, wyd. pol. 1910), Tętniące serce 91914, wyd. pol. 1922); cykl powieści : Pierścień generała 1925, wyd. pol. 1931, Charlota Loewenskoeld 1925, wyd, pol. 1927, Anna Svärd 1928, wyd. pol. 1929.
24 listopada 120. rocznica urodzin MARII PAWLIKOWSKIEJ – JASNORZEWSKIEJ (1891-1945) polskiej poetki i dramatopisarki dwudziestolecia międzywojennego. Kształciła się w domu. Obracała się w artystycznych środowiskach, przyjaźniąc się z poetami Skamandra. Publikowała m.in. w “Wiadomościach Literackich” i “Czasie”. Była członkiem polskiego PEN Clubu. Otrzymała nagrodę Złoty Wawrzyn PAL w 1935 roku i nagrodę miasta Krakowa w 1937 roku. Poetka podobnie jak skamandryci wprowadziła do swych wierszy atmosferę i realia współczesnej codzienności. Gatunkiem dla niej charakterystycznym była miniatura zakończona niespodziewaną puentą. Napisała m.in. poezje: Niebieskie migdały (1922), Różowa magia (1924), Pocałunki (1926), Cisza leśna (1928), Profil białej damy (1930); dramat: Dramaty (t. 1-2, opr. A. Bolecka, 1986); listy: Listy do przyjaciół i korespondencja z mężem (1928-1945).