14 czerwca 80. rocznica urodzin JERZEGO KOSIŃSKIEGO (1933-1991) amerykańskiego pisarza pochodzenia polskiego, z rodziny żydowskiej. Przybrane nazwisko Jerzy Nikodem Lewintopf i wymyślona przez ojca genealogia rodziny aryjskiej pozwoliły mu przeżyć czas Holocaustu w Polsce. Ukończył historię i nauki polityczne na Uniwersytecie Łódzkim. W 1957 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie studiował psychologię społeczną na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku. W swojej twórczości często powracał do tematu zemsty bohatera na otoczeniu i dominacji nad innymi ludźmi. Ukazywał też ekstremalne sytuacje szokujące brutalnością i drastycznością erotyczną. Autor m.in.: Malowany ptak (1965, wyd. pol. 1989), Kroki (1968, wyd. pol. 1989), Randka w ciemno (1977, wyd. pol. 1992), Pustelnik z 69 ulicy (1988, wyd. pol. 1992).
19 czerwca 20. rocznica śmierci WILLIAMA GOLDINGA (1911-1993) brytyjskiego pisarza, laureata literackiej Nagrody Nobla w 1983 r. Studiował w Oxfordzie na wydziale biologicznym, później przeniósł się na anglistykę. Brał czynny udział w II wojnie światowej w marynarce wojennej. Po jej zakończeniu powrócił do pracy zawodowej. W swoich powieściach groteskowo przedstawiał słabości ludzi, koncentrując się na ich życiowych konfliktach i dylematach. Interesowały go cechy natury ludzkiej tj. zło, okrucieństwo, egoizm. Napisał m.in.: Władca much (1954, wyd. pol. 1967), Pincher Martin (1956), Siłą bezwładu (1959, wyd. pol. 1970), Wieża (1964, wyd. pol. 1966), Rytuały morza (1980, wyd. pol. 1994), Piramida (1967, wyd. pol. 1995).
20 czerwca 220. rocznica urodzin ALEKSANDRA FREDRY (1793-1876) polskiego komediopisarza, poety, pamiętnikarza. Urodzony w bogatej rodzinie ziemiańskiej gdzie otrzymał staranne wykształcenie. W 1812 r. brał udział w kampanii moskiewskiej. W latach 1813-1814 był oficerem ordynansowym w sztabie Napoleona I gdzie został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari. Od 1829 r. członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1839 r. otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Lwowa. Był mizantropem i introwertykiem. Niechętnie udzielał się towarzysko i społecznie. Autor komedii obyczajowych z życia szlachty. Po mistrzowsku ukazywał w nich charakterystykę bohaterów oraz akcję i giętkość języka. Autor m.in.: bajki: Paweł i Gaweł, Małpa w kąpieli; komedie: (t. 1, 1826: Pan Geldhab, Cudzoziemszczyzna, Damy i huzary, t. 2, 1826: Mąż i żona, Nowy Don Kiszot, List, t. 3, 1830: Przyjaciele, Nikt mnie nie zna, t. 4, 1834: Śluby panieńskie, Pan Jowialski ; opowiadania: Nieszczęścia najszczęśliwszego męża (1832).
22 czerwca 115. rocznica urodzin ERICHA MARII REMARQUE’A (1898-1970) niemieckiego pisarza weterana I wojny światowej. W 1931 r. został zgłoszony jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla. W 1938 r. został pozbawiony niemieckiego obywatelstwa. Po 1945 r. mieszkał w Szwajcarii i Stanach Zjednoczonych. Autor pacyfistycznych powieści, w których na tle wydarzeń dziejowych I i II wojny światowej ukazywał losy uwikłanych w nie ludzi. Napisał m.in.: Na Zachodzie bez zmian (1929, wyd. pol. 1930), Trzej towarzysze (1937, wyd. pol. 1939), Łuk triumfalny (1945, wyd. pol. 1947), Czas życia i czas śmierci (1954, wyd. pol 1956), Czarny obelisk (1956, wyd. pol. 1958).
22 czerwca 110. rocznica urodzin GEORGEA ORWELLA (1903-1950) angielskiego powieściopisarza i publicysty. Kształcił się w elitarnej szkole w Eton. Służył w policji imperialnej w Birmie. W latach 1936-1937 brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej. Podczas II wojny światowej pracował w BBC, a w 1945 r. był korespondentem wojennym. Zagorzały krytyk systemów totalitarnych. Zwolennik socjalizmu demokratycznego. Pisał felietony i powieści. Zajmował się także krytyką literacką. Autor m.in.: Folwark zwierzęcy (1945, wyd. pol. Londyn 1947, wyd. krajowe poza cenzurą 1979), Rok 1984 (1945, wyd. pol. Paryż 1953, wyd. krajowe poza cenzurą 1980) ; powieści: Córka proboszcza (1935, wyd. pol. 1992), Wiwat aspidistra (1935, wyd. pol. 1985) ; szkice publicystyczne: Eseje, Londyn 1985, I ślepy by spostrzegł, wyd. poza cenzurą 1981, wyd. nowe 1990.
22 czerwca 125. rocznica urodzin STANISŁAWA PIOTRA KACZOROWSKIEGO (1888-1958) polskiego bibliotekarza, bibliofila. Studiował na Uniwersytecie Lwowskim oraz Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1920-1930 r. pełnił funkcję bibliotekarza w Bibliotece Polskiej w Paryżu. W 1924 r. założył Polskie Towarzystwo Przyjaciół Książki w Paryżu, którego był prezesem. W latach 1931-1958 był Kustoszem Biblioteki Narodowej w Warszawie. Po wojnie prowadził akcję zabezpieczenia i rewindykacji zbiorów opuszczonych i wywiezionych. Autor prac historycznoliterackich i bibliograficznych.